W filmie "Młyn i krzyż" reżyser postanowił pokazać losy postaci z obrazu. Przestawić ich historie, rozbudowując kolejne wątki i układając wszystko w przypominającą pajęczą sieć całość. Zresztą, sam - ustami Rutgera Hauera w roli Bruegla - opisuje tę wizję, wyjaśniając symbolikę, tłumacząc zależności.

Pomysł jest niewątpliwie ciekawy i trzeba przyznać, że reżyser zadał sobie wiele trudu byśmy poczuli się jak w XVI-wiecznej Flandrii. Stroje, zwyczaje, wnętrza - wszystko misternie dopracowane (realizacja trwała trzy lata). Do tego dochodzą technologie CGI i przestrzeń 3D.

Miłośnicy malarstwa renesansowego tudzież filmowych eksperymentów bez mrugnięcia okiem dadzą się pochłonąć wizji Majewskiego. Do interesujących obrazków codzienności (świetnie pokazana praca w młynie) i scenek obyczajowych, dochodzą kwestie religijne, etyczne, polityczne, historyczne tworzące tło, a z czasem motyw przewodni dzieła.

- Wykonana praca może być porównana do tkania ogromnego cyfrowego gobelinu zbudowanego z wielowarstwowych perspektyw, zjawisk atmosferycznych i ludzi - tłumaczy twórca. Rzeczywiście, "Młyn i krzyż" to zbudowana z mnóstwa detali, złożona z szeregu małych opowieści gigantyczna impresja.